Anglo-francuski gończy średni — porównanie wielkości

Anglo-francuski gończy średni jest krótkowłosym, proporcjonalnie zbudowanym psem o mocnych nogach i opadających uszach. Zachowuje sportową sylwetkę dużych gończych, lecz w mniejszym rozmiarze. Głowa jest wydłużona, a tułów pozwala na swobodny, wytrwały bieg. Nie ma krótkich nóg i ciężkiej budowy typowych dla bassetów.

Powstał we Francji z łączenia miejscowych psów myśliwskich z gończymi pochodzenia angielskiego. Określenie „petite vénerie” dotyczy polowania na drobną zwierzynę, a nie miniaturowej wielkości psa. Hodowano go przede wszystkim do pracy w sforze. Jego zadaniem było odnajdywanie zapachu i prowadzenie po nim pogoni, podczas gdy człowiek śledził przebieg polowania dzięki głosom psów.

Jest ruchliwy, wytrwały i skłonny do samodzielnego sprawdzania terenu. Dla takiego gończego zapach stanowi często silniejszą zachętę do działania niż widoczny przedmiot. Potrafi długo utrzymywać zainteresowanie jednym śladem, a przy pobudzeniu staje się głośny. Kontakt z innymi psami ma dla niego duże znaczenie, choć sposób zachowania w konkretnej grupie zależy także od doświadczenia i wychowania.