Łajka jakucka — porównanie wielkości

Łajka jakucka to mocno zbudowany pies północny o bardzo gęstej sierści, stojących uszach i puszystym ogonie. Często spotyka się białe psy z kontrastowymi czarnymi lub szarymi łatami. Oczy mogą mieć różne barwy, co dodatkowo przyciąga uwagę. Pod obfitym włosem kryje się sprawny, wytrzymały pies przystosowany do długiego ruchu.

Łajki te towarzyszyły mieszkańcom północno-wschodniej Syberii jako psy zaprzęgowe i myśliwskie. Przewoziły ładunki, a w XIX wieku pomagały także w transporcie poczty. Opisy miejscowych psów pojawiały się w relacjach podróżników już kilka stuleci temu. Spadek znaczenia zaprzęgów zagroził populacji; pod koniec XX wieku rozpoczęto jej odbudowę. Współczesny wzorzec rosyjski opracowano w 2005 roku, wykorzystując wcześniejszą tradycję hodowli psów północno-wschodnich.

Łajka jakucka zazwyczaj jest towarzyska, aktywna i zainteresowana ludźmi. Chętnie bierze udział we wspólnych zajęciach, a ruch i nowe bodźce szybko pobudzają jej ciekawość. Potrafi działać samodzielnie, nie tracąc kontaktu z przewodnikiem. W znanym gronie często zachowuje się swobodnie i chętnie podejmuje zabawę.