Pawian żółty wykorzystuje sawanny i zadrzewione krajobrazy Afryki Wschodniej. Duża część aktywności odbywa się przy podłożu. Bezpieczne noclegowiska i dostęp do
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Papio cynocephalus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Pawian żółty wykorzystuje sawanny i zadrzewione krajobrazy Afryki Wschodniej. Duża część aktywności odbywa się przy podłożu. Bezpieczne noclegowiska i dostęp do wody pomagają organizować trasy pomiędzy miejscami odpoczynku a żerowiskami.
Zjada owoce, nasiona, liście, korzenie i inne części roślin. Pokarm uzupełnia bezkręgowcami oraz drobnymi kręgowcami. Zmiany sezonu wpływają na to, które zasoby są najważniejsze.
Żyje w grupach obejmujących obie płcie i młode. Wewnątrz zespołu występują różne więzi oraz relacje hierarchiczne.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Głowa i tułów 50,8–114,3 cm, zakres bez rozdzielenia płci. Starsze ujęcie ADW obejmujące także pawiana Kinda. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.