Hatteria (tuatara)
Sphenodon punctatus
długość całkowita
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
- Masa
- Nie przypisano masy przedstawionemu osobnikowi
Hatteria, nazywana też tuatarą, jest endemicznym gadem Nowej Zelandii. Przypomina jaszczurkę, lecz należy do odrębnej linii sfenodontów. Ma masywną głowę, krępe
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Sphenodon punctatus
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Hatteria, nazywana też tuatarą, jest endemicznym gadem Nowej Zelandii. Przypomina jaszczurkę, lecz należy do odrębnej linii sfenodontów. Ma masywną głowę, krępe nogi i grzebień kolców biegnący wzdłuż karku oraz grzbietu. U samców grzebień jest bardziej wyraźny i uczestniczy w pokazach wobec partnerek oraz rywali.
Korzysta z nor, zarośli i kolonii ptaków morskich. Zjada przede wszystkim bezkręgowce, między innymi chrząszcze, pająki i wety, a także jaszczurki, jaja oraz pisklęta ptaków. Może pozostawać aktywna w chłodzie, choć również wygrzewa się na słońcu. Przy niskiej temperaturze chroni się w norze.
Rośnie powoli i może żyć kilkadziesiąt lat. Jej wolny rozród sprawia, że populacje trudno odrabiają straty jaj i młodych zjadanych przez zawleczone szczury. Usuwanie gryzoni z wysp umożliwia przywracanie hatterii na dawnych stanowiskach.
Około 50 cm długości samca wraz z ogonem według DOC. Ilustracje AI są przybliżonymi rekonstrukcjami, nie fotografiami zmierzonych osobników. Skala boku wynika z opisanej osi anatomicznej. Przód przenosi skalę przez odpowiadającą głębokość głowy, z przybliżeniem perspektywy i anatomii. Wysokość pozy, szerokość i ułożenie przydatków nie są niezależnymi pomiarami gatunku.