Lotopałanka karłowata korzysta z koron drzew we wschodniej Australii. Dzień spędza w schronieniu, a nocą przemieszcza się między żerowiskami. Błona rozpięta mię
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Petaurus breviceps
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Lotopałanka karłowata korzysta z koron drzew we wschodniej Australii. Dzień spędza w schronieniu, a nocą przemieszcza się między żerowiskami. Błona rozpięta między kończynami pozwala szybować, dzięki czemu może pokonywać przestrzeń między drzewami bez schodzenia na ziemię.
Zjada bezkręgowce oraz różne pokarmy roślinne, w tym soki i nektar. Ich udział zmienia się sezonowo. Dziupla służy nie tylko jako miejsce odpoczynku, lecz także jako punkt kontaktu z innymi członkami grupy.
Młode kontynuują rozwój w torbie samicy, a później pozostają w gnieździe. Zapachy pomagają rozpoznawać członków grupy.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Australian Museum: 16–21 cm ciała; obecne wąskie ujęcie wschodnioaustralijskie, bez ogona. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.