Sajga stepowa
Saiga tatarica
w barku
- Masa
- 30–45 kgZakres gatunku
Sajga (Saiga tatarica) jest antylopą suchych stepów i półpustyń Azji Centralnej, związaną z rozległymi równinami Kazachstanu, Rosji i Uzbekistanu. Wyróżnia ją p
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Saiga tatarica
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Sajga (Saiga tatarica) jest antylopą suchych stepów i półpustyń Azji Centralnej, związaną z rozległymi równinami Kazachstanu, Rosji i Uzbekistanu. Wyróżnia ją powiększony, miękki nos o zwisającym kształcie. Samce noszą jasne, pierścieniowane rogi, a sylwetka pozostaje lekka i przystosowana do wędrówek.
Zjada trawy, zioła, krzewinki i rośliny słonolubne. Prowadzi stadny, silnie wędrowny tryb życia. Zmienność klimatu oraz dostępności roślin wpływa na sezonowe przemieszczanie się, dlatego przestrzeń między żerowiskami jest istotną częścią jej środowiska.
Krótka letnia sierść jest żółtawopłowa, natomiast zimowa staje się dłuższa, gęstsza i niemal biała. Nietypowy nos pełni praktyczną funkcję: latem pomaga zatrzymywać pył wzbijany przez stado, a zimą ogrzewa chłodne powietrze przed dotarciem do płuc.
Animal Diversity Web podaje 60–80 cm w barku i 30–45 kg; na planszy przyjmujemy 72 cm. Profil przedstawia Saiga tatarica z zachodniej części zasięgu, nie mniejszą sajgę mongolską, którą współczesne ujęcia taksonomiczne mogą wyróżniać osobno. Status IUCN gatunku poprawił się w 2023 roku do bliskiego zagrożenia po silnym odbudowaniu populacji.