Kozica południowa — porównanie wielkości

Kozica południowa wykorzystuje strome zbocza oraz górskie łąki. Gatunek obejmuje populacje pirenejskie, kantabryjskie i apenińskie. Warunki śniegowe oraz sezono

Porównanie sylwetek

Wysokość

Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Kozica południowa

Rupicapra pyrenaica

ok. 78,5 cmDorosły osobnik · zakres ogólny, ilustracja przykładowa
w barku
Masa
24–50 kg · ADWZakres źródłowy z kwalifikatorami, nie masa przypisana sylwetce
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
WysokośćPodziałka w cm
020406080
Kozica południowaWysokość w barkuok. 78,5 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

78,5–78,5 cm zakres pokazanych osobników

Modelka: 170 cm
Kozica południowa — porównanie wielkości — opis i źródła

Kozica południowa wykorzystuje strome zbocza oraz górskie łąki. Gatunek obejmuje populacje pirenejskie, kantabryjskie i apenińskie. Warunki śniegowe oraz sezonowa dostępność roślin wpływają na wybór piętra górskiego i miejsc przebywania.

Latem pobiera zioła, trawy i kwitnące rośliny. Zimą większego znaczenia mogą nabierać inne zasoby, między innymi młode pędy oraz pokarm dostępny ponad śniegiem. Menu zmienia się wraz z położeniem, ekspozycją zbocza i miejscową pogodą.

Samice z młodymi często przebywają w grupach, a dorosłe samce przez część roku mogą żyć bardziej samotnie. W okresie rozrodu wzrasta rywalizacja. Sprawne poruszanie po skalistym terenie i szybka reakcja na alarm pomagają korzystać z wymagającego środowiska.

Wymiary — źródło i kwalifikatory pomiaru ↗

podłoże → bark; głowa i uszy wyłączone. Bark 76–81 cm; szersze ujęcie gatunku obejmujące populacje pirenejskie, kantabryjskie i apenińskie. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Ujęcie przednie ma przybliżony punkt zasłonięty przez głowę.

Źródła wymiarów