Gazela Przewalskiego
Procapra przewalskii
w barku
- Masa
- 17–32 kgDorosłe zwierzęta
Gazela Przewalskiego (Procapra przewalskii) jest antylopą północno-wschodnich Chin, której naturalny zasięg wiąże się z okolicami jeziora Qinghai. Zamieszkuje s
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Procapra przewalskii
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Gazela Przewalskiego (Procapra przewalskii) jest antylopą północno-wschodnich Chin, której naturalny zasięg wiąże się z okolicami jeziora Qinghai. Zamieszkuje stepy i łąki sąsiadujące ze słonymi jeziorami. Jasna okrywa oraz niewielka, zwinna sylwetka odpowiadają życiu w otwartym krajobrazie.
Żywi się trawami i turzycami. Żerowiska zmieniają się sezonowo, dlatego możliwość przemieszczania się między odpowiednimi płatami roślinności ma znaczenie dla codziennego zdobywania pokarmu. Otwarte przestrzenie umożliwiają obserwację otoczenia i szybką reakcję na niepokój.
Tworzy niewielkie, ruchliwe grupy. Samce wyróżniają się rogami o charakterystycznie zakrzywionych końcach. Ograniczony zasięg sprawia, że nawet miejscowe zmiany użytkowania łąk mogą wpływać na dużą część populacji.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 60 cm w barku, w zakresie 50–70 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.