Niedźwiedź polarny
Ursus maritimus
w barku
- Masa
- 300–800 kgSamce
Niedźwiedź polarny żyje na arktycznych wybrzeżach i lodzie morskim. Ma wydłużoną szyję, stosunkowo małą głowę oraz szerokie łapy, pomocne podczas pływania i prz
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Ursus maritimus
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Niedźwiedź polarny żyje na arktycznych wybrzeżach i lodzie morskim. Ma wydłużoną szyję, stosunkowo małą głowę oraz szerokie łapy, pomocne podczas pływania i przemieszczania się po śniegu. Włosy są pozbawione pigmentu, a skóra pod nimi czarna. Okrywa może wyglądać na białą, kremową lub żółtawą zależnie od oświetlenia i jej stanu.
Poluje przede wszystkim na foki, korzystając z lodu jako platformy do podchodzenia zdobyczy. Zjada także padlinę, między innymi szczątki wielorybów. Jest znakomitym pływakiem, ale to dostęp do zamarzniętego morza umożliwia mu skuteczne zdobywanie najbardziej wartościowego pokarmu. Długie okresy bez lodu ograniczają czas polowania.
Dorosłe zwierzęta zwykle żyją samotnie. Ciężarna samica przygotowuje śnieżną jamę, w której zimą rodzi bardzo małe, bezradne młode. Rodzina pozostaje w schronieniu do wiosny. Po jego opuszczeniu niedźwiadki przez długi czas uczą się przy matce pływania, odnajdywania pożywienia i życia na morskim lodzie.
Podręcznik dla przewodników arktycznych opisuje typową wysokość 100–150 cm w barku, podczas gdy większe wartości dotyczą górnej granicy. Plansza używa 140 cm: dużego dorosłego samca na czterech łapach, lecz nie punktu bliskiego maksimum.