Świnia palawańska zamieszkuje region wyspiarski Palawanu. Korzysta z wielu typów lasu, także wtórnego, a podczas żerowania może odwiedzać mokradła i otwarte fra
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Sus ahoenobarbus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Świnia palawańska zamieszkuje region wyspiarski Palawanu. Korzysta z wielu typów lasu, także wtórnego, a podczas żerowania może odwiedzać mokradła i otwarte fragmenty krajobrazu. Znana jest z rycia w ziemi oraz używania kąpielisk błotnych. Część informacji pochodzi z relacji mieszkańców i wymaga dalszych badań.
Zjada opadłe owoce, między innymi figowców, oraz pokarm z terenów uprawnych. Najprawdopodobniej korzysta również z drobnych zwierząt znajdujących się w glebie, ale ich udział nie został dokładnie określony. Dzień często spędza w osłoniętym zagłębieniu w lesie, a pokarmu poszukuje nocą.
Opisywano niewielkie grupy i umiejętność pływania między wyspami. Nocny rytm może być częściowo odpowiedzią na niepokojenie i polowania. Zachowania poszczególnych populacji nie są jeszcze dobrze poznane.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Ultimate Ungulate: długość głowy i tułowia; ogon około 19 cm wyłączony. Wysokości barku nie podano. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.