Ridbok górski
Redunca fulvorufula
ok. 70 cmDorosły samiec
w barku
w barku
- Masa
- samce: około 30 kgDorosłe zwierzęta
Ridbok górski — porównanie wielkości
Ridbok górski (Redunca fulvorufula) jest niewielką antylopą górskich terenów Afryki Wschodniej i Południowej. Zamieszkuje łąki na zboczach i skaliste stoki. Sza
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w cm
020406080
ok. 70 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Ridbok górski — porównanie wielkości — opis i źródła
Ridbok górski (Redunca fulvorufula) jest niewielką antylopą górskich terenów Afryki Wschodniej i Południowej. Zamieszkuje łąki na zboczach i skaliste stoki. Szarobrązowa okrywa, jaśniejszy spód ciała oraz krótko wygięte rogi samców nadają mu sylwetkę odmienną od większych antylop równinnych.
Żywi się przede wszystkim trawami. Wybiera żerowiska sąsiadujące ze skałami, wykorzystując niską roślinność górskich pastwisk. Dostęp do pokarmu zmienia się wraz z sezonem, opadami i stanem muraw. Skalisty teren zapewnia osłonę oraz możliwość szybkiego oddalenia się od zagrożenia.
Zwykle tworzy małe grupy. Czujność i komunikacja głosowa pomagają utrzymywać kontakt na nierównym podłożu. Samce mogą wydawać donośne gwizdy alarmowe, dobrze słyszalne na zboczach. W razie niepokoju zwierzęta uciekają w trudniej dostępny teren.
Antylopa o krótkim ogonie i niewielkich rogach, które występują u samców. Tworzy małe grupy na wyżej położonych łąkach i ucieka w skalisty teren. Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 75 cm w barku, w zakresie 65–90 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.