Hulman zwyczajny wykorzystuje zróżnicowane środowiska Indii, od lasów i zarośli po krajobrazy z obecnością człowieka. W diecie ważne są liście, uzupełniane owoc
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Semnopithecus entellus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Hulman zwyczajny wykorzystuje zróżnicowane środowiska Indii, od lasów i zarośli po krajobrazy z obecnością człowieka.
W diecie ważne są liście, uzupełniane owocami, kwiatami, korą i innymi dostępnymi składnikami. Skład pokarmu zmienia się sezonowo oraz między siedliskami. Zwierzęta żerują na drzewach i przy podłożu, korzystając z różnych warstw roślinności.
Żyją w zespołach, których relacje obejmują hierarchię i różne więzi pomiędzy osobnikami. Aktywne są przede wszystkim za dnia, a do noclegu wykorzystują bezpieczne miejsca. Smukłe kończyny i długi ogon pomagają sprawnie poruszać się po gałęziach.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Samce mają około 64 cm głowy i tułowia; ogon około 91 cm osobno. Starsze szerokie ujęcie hulmanów, nie potwierdzenie każdej wydzielonej populacji. Punkt jest źródłowym przybliżeniem, nie normą populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.