Żubr europejski — porównanie wielkości

Żubr jest największym dziko żyjącym ssakiem lądowym rodzimej fauny Europy. Ma masywny przód ciała, szeroką głowę, brodę i krótkie zakrzywione rogi. Gęsta zimowa sierść szczególnie mocno osłania barki oraz szyję. Zamieszkuje lasy liściaste i mieszane, ale regularnie korzysta także z polan, łąk i innych otwartych żerowisk.

Zjada trawy, rośliny zielne, liście, pędy i korę. Samice z młodymi tworzą stada, podczas gdy dorosłe byki częściej przebywają samotnie albo w niewielkich grupach. Zwierzęta przemieszczają się pomiędzy miejscami odpoczynku i sezonowo dostępnym pokarmem.

Dzisiejsze populacje są wynikiem odbudowy gatunku po zagładzie dzikich stad. W Puszczy Białowieskiej hodowlę restytucyjną rozpoczęto w 1929 roku, wykorzystując zachowane zwierzęta z niewoli. Pierwsze żubry z tej hodowli wypuszczono na swobodę w 1952 roku. Dzięki długotrwałej współpracy hodowców i przyrodników gatunek powrócił do lasów, z których wcześniej zniknął.