Osioł domowy
Equus asinus
w kłębie
- Masa
- Brak źródłowej masyNie przypisano masy ilustracji
Osioł domowy należy do koniowatych i pochodzi od afrykańskich dzikich osłów. Wyróżniają go długie uszy, krótka stojąca grzywa oraz ogon zakończony pękiem włosów
Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Equus asinus
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Osioł domowy należy do koniowatych i pochodzi od afrykańskich dzikich osłów. Wyróżniają go długie uszy, krótka stojąca grzywa oraz ogon zakończony pękiem włosów. Jest roślinożercą pobierającym trawy i inne części roślin. Pokarm jest przetwarzany także przez mikroorganizmy w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego, odmiennie niż u przeżuwaczy.
Odgłos osła jest charakterystycznym rykiem, słyszalnym z dużej odległości. Zwierzęta wykorzystują również zapach i postawę ciała w kontaktach z innymi osobnikami. Źrebię po urodzeniu korzysta z mleka matki i szybko uzyskuje zdolność podążania za nią.
Udomowienie wiązało osły z transportem i pracą w gospodarstwach. Współczesne populacje hodowlane różnią się umaszczeniem i budową.
Wysokość w kłębie: od podłoża do kłębu. Przykład mniejszego dorosłego osła o wysokości 105 cm w kłębie. San Diego Zoo Wildlife Alliance podaje 80–150 cm dla ras osła domowego. Kłąb to najwyższy punkt tułowia nad łopatkami. Głowa, uszy i grzywa pozostają poza pomiarem.