Szyszkowiec mały
Ouroborus cataphractus
długość ciała (svl)
od pyska do kloaki · bez kończynPomiar: bok
- Masa
- Nie ustalonoNie przypisano masy ilustracji
Szyszkowiec mały jest jaszczurką skalistych, suchych terenów zachodniej części Republiki Południowej Afryki. Rzędy mocnych, kolczastych łusek osłaniają głowę, t
od pyska do kloaki · bez kończynWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Ouroborus cataphractus
od pyska do kloaki · bez kończynPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Szyszkowiec mały jest jaszczurką skalistych, suchych terenów zachodniej części Republiki Południowej Afryki. Rzędy mocnych, kolczastych łusek osłaniają głowę, tułów i ogon. Spłaszczona budowa ułatwia wciskanie się w szczeliny skalne. Zaatakowany poza kryjówką może chwycić ogon pyskiem i zwinąć ciało w opancerzony pierścień, chowając delikatniejszy brzuch do środka.
Zjada owady i inne drobne bezkręgowce. Jedną szczelinę może zajmować grupa osobników różnego wieku, choć samce bronią terytoriów. Samica rodzi zwykle jedno, rzadziej dwa żywe młode. Potomstwo może pozostawać w grupie przy wspólnym schronieniu.
Długość ciała (SVL): od końca pyska do kloaki, bez ogona i kończyn. Przykład 8,25 cm długości SVL z opisanego przez ADW zwykłego zakresu 7,5–9 cm. Ogon wyłączony; 10,5 cm to osobno podane maksimum, nie zwykły punkt porównania. W starszym źródle biologicznym występuje nazwa Cordylus cataphractus. Profil używa nazwy Ouroborus cataphractus. Ilustracja przedstawia przykładowy wygląd dorosłego osobnika. Wysokość postawy wynika z proporcji ilustracji; widok przedni i jego szerokość są przybliżone.