Bettongia kitowa zamieszkuje otwarte lasy i zadrzewienia z niskim, kępowym podszyciem. W australijskim krajobrazie potrzebuje osłony do odpoczynku oraz miejsc,
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Bettongia penicillata
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Bettongia kitowa zamieszkuje otwarte lasy i zadrzewienia z niskim, kępowym podszyciem. W australijskim krajobrazie potrzebuje osłony do odpoczynku oraz miejsc, gdzie może wyszukiwać pokarm ukryty pod ziemią.
Szczególnie ważne są dla niej podziemne owocniki grzybów. Dietę uzupełnia bulwami, nasionami i owadami. Pokarm odnajduje w glebie i wydobywa, rozkopując podłoże.
W dzień odpoczywa w gnieździe. Zwykle żyje samotnie, choć obszary żerowania sąsiadów mogą się nakładać. Długie tylne kończyny służą skokom, a ogon pomaga transportować materiał do schronienia.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Głowa i tułów 300–380 mm; ogon 290–360 mm osobno. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.