Płetwal błękitny — porównanie wielkości

Płetwal błękitny jest największym znanym zwierzęciem. Ma długie, smukłe ciało, niewielką płetwę grzbietową i szaroniebieską skórę z jaśniejszymi plamami. Występ

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze

Płetwal błękitny

Balaenoptera musculus

ok. 24 mDorosły osobnik
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok

Masa
do około 150 ton, wyjątkowo więcejDorosłe osobniki
Wspólna skala opisanych wymiarów bez linii podłoża. Nurek: 170 cm · bez płetw
Długość całkowitaPodziałka w m
0510152025
Płetwal błękitnyDługość całkowitaok. 24 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Nurek: 170 cm · bez płetw
Płetwal błękitny — porównanie wielkości — opis i źródła

Płetwal błękitny jest największym znanym zwierzęciem. Ma długie, smukłe ciało, niewielką płetwę grzbietową i szaroniebieską skórę z jaśniejszymi plamami. Występuje w oceanach poza Arktyką. Najczęściej pływa samotnie lub w parze, ale obfite żerowiska mogą przyciągać większą liczbę osobników.

Żywi się niemal wyłącznie krylem, czyli drobnymi skorupiakami. Wpływając w ich skupisko, nabiera ogromną ilość wody do rozciągliwej jamy gębowej. Następnie wypycha wodę, zatrzymując pokarm na fiszbinach zwisających z górnej szczęki. Sezonowe wędrówki prowadzą wiele populacji między chłodnymi żerowiskami a cieplejszymi wodami rozrodu.

Do komunikacji wykorzystuje niskie, donośne dźwięki rozchodzące się na znaczne odległości. Samica rodzi jedno młode i karmi je mlekiem. Przemysłowe wielorybnictwo silnie zmniejszyło liczebność gatunku; jego powolny rozród sprawia, że odbudowa populacji trwa długo.

Wymiary i biologia — NOAA Fisheries ↗Status ochrony — IUCN ↗

Plansza używa 2400 cm długości całkowitej jako zachowawczego punktu dorosłego zwierzęcia. Około 571 cm wysokości pokazanej sylwetki wynika wyłącznie z proporcji bocznego ujęcia — nie jest osobną normą biologiczną.

Źródła wymiarów