Antylopa indyjska
Antilope cervicapra
ok. 79 cmDorosły samiec
w barku
w barku
- Masa
- samce: 32–43 kgDorosłe zwierzęta
Antylopa indyjska — porównanie wielkości
Antylopa indyjska (Antilope cervicapra) jest roślinożercą otwartych krajobrazów Indii i Nepalu. Zamieszkuje łąki oraz suche zarośla. Dorosłe samce wyróżniają si
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w cm
020406080
ok. 79 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Antylopa indyjska — porównanie wielkości — opis i źródła
Antylopa indyjska (Antilope cervicapra) jest roślinożercą otwartych krajobrazów Indii i Nepalu. Zamieszkuje łąki oraz suche zarośla. Dorosłe samce wyróżniają się spiralnymi rogami i znacznie ciemniejszą sierścią niż samice, u których dominują jaśniejsze, płowe odcienie.
Żywi się przede wszystkim trawami i ziołami. Korzysta z otwartych pastwisk, gdzie dobrą widoczność łączy z dostępem do niskiej roślinności. Sezonowe zmiany żerowisk wpływają na przemieszczanie się zwierząt oraz rozmieszczenie skupień w krajobrazie.
Żyje w stadach, a samce w okresie godowym mogą bronić niewielkich terytoriów. Sprawny bieg i wysokie skoki należą do najbardziej charakterystycznych zachowań gatunku. Podczas niepokoju reakcja jednego zwierzęcia może zwrócić uwagę pozostałych członków grupy.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 79 cm w barku, w zakresie 74–84 cm u samców. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.