Terier walijski — porównanie wielkości

Terier walijski ma zwartą, niemal kwadratową sylwetkę, długą głowę i małe uszy załamane do przodu. Szorstka sierść tworzy wyraźną brodę i brwi. Ciemny grzbiet kontrastuje z rudobrązową głową oraz nogami. Mocne łapy i umiarkowanie długi pysk nadają mu wygląd sprawnego psa roboczego, a w ruchu wyróżniają go sprężystość oraz duże zainteresowanie otoczeniem.

Wywodzi się z walijskich terierów użytkowanych podczas polowań na lisy, borsuki i wydry. Psy musiały pracować w trudnym terenie oraz podejmować samodzielne decyzje przy zwierzynie. Podobieństwo do innych brytyjskich terierów wiąże się ze wspólną tradycją miejscowych psów roboczych. Pod koniec XIX wieku hodowlę zaczęto porządkować, a w 1885 roku w Pwllheli powstał klub rasy.

Jest żywy, odważny i bardzo wytrwały w tym, co go zainteresuje. Potrafi długo badać zakamarek, trop lub zabawkę, ignorując mniej atrakcyjne propozycje. Wobec bliskich zwykle okazuje przywiązanie i chętnie podejmuje wspólną zabawę. Szybko zauważa nowe osoby oraz odgłosy, które może obwieszczać szczekaniem. Jego pojętność łączy się z niezależnością, dlatego ochota do działania nie zawsze oznacza gotowość do wykonywania kolejnych poleceń.