Mastif tybetański — porównanie wielkości

Mastif tybetański to duży pies o mocnym kośćcu, szerokiej głowie i obficie owłosionym ogonie zawiniętym nad grzbietem. Gęsta sierść tworzy wokół szyi i barków wyraźną grzywę, szczególnie okazałą u samców. Okrywa ma twardawy włos zewnętrzny oraz gęsty podszerstek. Jego budowa jest silna i solidna, a podczas spokojnego marszu zwraca uwagę oszczędny, pewny ruch.

Do khyi, jak nazywa się go w Tybecie, był stróżem obozowisk pasterzy i tybetańskich klasztorów. Pracował w surowym klimacie, często czuwając nocą nad ludźmi i zwierzętami. Europejskie relacje obrosły licznymi legendami, które wyolbrzymiały rozmiary oraz siłę tych psów. Wśród dobrze udokumentowanych przyjazdów do Europy wymienia się samca podarowanego królowej Wiktorii w 1847 roku.

Jest niezależny, czujny i mocno przywiązany do bliskich oraz własnego terenu. Zwykle nie zabiega o kontakt z każdą napotkaną osobą i może długo obserwować nieznajomego. W domu potrafi odpoczywać spokojnie, lecz zachowuje wrażliwość na odgłosy z otoczenia. Niechętnie powtarza czynności, w których nie widzi celu. Jego lojalność wyraża się przede wszystkim bliskością i uważnym śledzeniem tego, co dzieje się wokół rodziny.