Sznaucer średni — porównanie wielkości

Sznaucer średni ma niemal kwadratowy, mocny tułów oraz szorstką sierść, zwykle czarną lub pieprz i sól. Gęsta broda i krzaczaste brwi nadają mu charakterystyczny pysk, a małe, załamane uszy podkreślają uważny wyraz głowy. Jest solidny, lecz zwinny, bez ciężkości dużego molosa. To właśnie średnia wielkość stanowi punkt odniesienia dla dwóch pozostałych ras sznaucerów.

Wywodzi się z psów gospodarskich południowych Niemiec, szczególnie związanych ze stajniami. Pilnował obejścia, towarzyszył koniom i tępił gryzonie. Kiedy w 1895 roku powstał klub pinczerów i sznaucerów, opisywano go jeszcze jako pinczera szorstkowłosego. Z czasem charakterystyczna broda i utrwalony typ pomogły wyodrębnić sznaucera pod własną nazwą.

Sznaucer jest zwykle czujny, ale potrafi spokojnie obserwować otoczenie, zamiast reagować na każdy szczegół. W relacji z bliskimi chętnie się bawi i mocno angażuje we wspólne zadania. Szybko dostrzega zmiany oraz zapamiętuje codzienne zwyczaje, co łączy się zarówno z pojętnością, jak i uporem w obronie własnych pomysłów.