Owczarek szetlandzki (Sheltie) — porównanie wielkości

Owczarek szetlandzki, czyli sheltie, ma klinowatą głowę, półstojące uszy i obfitą sierść z gęstym podszerstkiem. Dłuższy włos tworzy kryzę na szyi oraz pióro na ogonie. Występuje między innymi w umaszczeniu śniadym, trójkolorowym i marmurkowym. Pod puszystą okrywą jest lekki i zwinny, a jego ruch pozostaje szybki oraz precyzyjny.

Rasa rozwinęła się na Szetlandach z miejscowych psów gospodarskich, do których hodowli włączano między innymi collie. Niewielki pies pomagał przy zwierzętach i pilnował obejścia w trudnych warunkach wyspiarskich. Na początku XX wieku hodowlę zaczęto porządkować, a brytyjski Kennel Club uznał sheltie za odrębną rasę.

Sheltie zwykle uważnie obserwuje opiekuna i szybko reaguje na jego gesty oraz ton głosu. Łatwo angażuje się w naukę, jest wrażliwy i często bardzo przywiązany do domowników. Wobec obcych może potrzebować więcej czasu, zanim podejdzie swobodnie. Zmiany w otoczeniu chętnie sygnalizuje szczekaniem, a ruch prowokuje go do aktywnego śledzenia tego, co właśnie się przemieszcza.