Samojed — porównanie wielkości

Samojed to silny szpic o gęstej, białej lub kremowawej sierści, stojących uszach i puszystym ogonie noszonym nad grzbietem. Włos na szyi tworzy kołnierz, szczególnie obfity u samców. Ciemne oczy i lekko uniesione kąciki warg nadają mu charakterystyczny, pogodny wyraz pyska. Pod bujną okrywą kryje się sprawne ciało, przystosowane do długiego ruchu w chłodnym klimacie.

Przodkowie samojedów żyli przy społecznościach północnej Rosji i Syberii. Zależnie od regionu pomagali przy reniferach, polowaniu i transporcie, pozostając blisko ludzi również podczas odpoczynku. Pod koniec XIX wieku Ernest Kilburn Scott sprowadził pierwsze psy do Wielkiej Brytanii. Wraz z osobnikami przywożonymi przez polarników stały się one podstawą zachodniej hodowli. Pierwszy angielski wzorzec opracowano w 1909 roku.

Samojed jest zwykle otwarty, towarzyski i żywo zainteresowany otoczeniem. Chętnie dołącza do zabawy i często szuka kontaktu także z nieznajomymi. Bywa rozmowny, używając szczekania oraz rozmaitych wokalizacji. Potrafi pracować razem z człowiekiem, ale zachowuje własne zdanie i skłonność do samodzielnego odkrywania nowych miejsc. Jego pogodę ducha łatwo zauważyć podczas ruchu, kiedy z entuzjazmem angażuje się w kolejną aktywność.