Wilczak Saarloosa (Saarlooswolfhond) — porównanie wielkości

Wilczak Saarloosa ma długie nogi, stojące uszy i gęstą sierść, przez co wyraźnie przypomina wilka. Wrażenie to wzmacniają kształt głowy, jasne oczy oraz swobodny sposób poruszania się. Jest mocny, ale nie ciężki; w ruchu potrafi pokonywać duży dystans równym krokiem. Gęstość okrywy zmienia się sezonowo, więc zimą może wyglądać znacznie okazalej.

W 1932 roku Leendert Saarloos skojarzył owczarka niemieckiego z europejską wilczycą, chcąc uzyskać psa lepiej nadającego się do pracy. W kolejnych pokoleniach prowadzono dalszą selekcję. Część psów wykorzystywano początkowo jako przewodników osób niewidomych, lecz rozwój populacji nie potwierdził oczekiwanej przydatności do tego zadania. W 1975 roku uznano rasę w Niderlandach i nazwano ją na cześć jej twórcy.

Saarloos jest zwykle silnie związany ze swoimi ludźmi i zachowuje dużą niezależność. Wobec obcych często nie szuka kontaktu, a w nieznanej sytuacji wybiera wycofanie lub większy dystans. Potrafi uważnie obserwować otoczenie, zanim podejmie działanie. Z bliskimi bywa swobodny i energiczny, chętnie uczestnicząc w zajęciach całej rodziny.