Sznaucer miniaturowy — porównanie wielkości

Sznaucer miniaturowy zachowuje brodę, krzaczaste brwi i szorstką sierść znane ze sznaucera średniego, lecz ma znacznie mniejszy, zwarty tułów. Jest mocno zbudowany jak na swój wzrost, z prostymi nogami i wyraźnie zarysowaną głową. Wśród umaszczeń spotyka się czerń, pieprz i sól, czarno-srebrne oraz biel. Jego niewielka sylwetka nie sprawia wrażenia delikatnej czy kruchej.

Rasa rozwinęła się w Niemczech na przełomie XIX i XX wieku, między innymi w okolicach Frankfurtu nad Menem. Początkowo opisywano te psy jako szorstkowłose pinczery miniaturowe. Hodowcy pracowali nad ujednoliceniem bardzo zróżnicowanej populacji, w której występowały różne rodzaje włosa i proporcje. Celem stał się mały pies zachowujący rozpoznawalne cechy sznaucera, a nie jedynie dowolna miniatura psa gospodarczego.

Miniatura zwykle szybko zauważa gości, dźwięki i ruch za oknem. Bywa rozmowna, energiczna i chętna do uczestniczenia w tym, co robi człowiek. Dobrze angażuje się w zabawę wymagającą szukania lub uczenia się, lecz potrafi też mocno obstawać przy własnym zamiarze. Przy bliskich jest często czuła i bezpośrednia, podczas gdy nowe sytuacje najpierw uważnie ocenia.