Wilczarz irlandzki — porównanie wielkości

Wilczarz irlandzki to bardzo wysoki chart o mocnej, lecz umiarkowanie lekkiej sylwetce. Ma długą głowę, niewielkie uszy układające się ku tyłowi i szorstką sierść, szczególnie wyraźną nad oczami oraz pod żuchwą. Długie nogi, głęboka klatka piersiowa i silny grzbiet pozwalają mu poruszać się szerokim, swobodnym krokiem. Wzrost łączy się u niego z łagodnym, uważnym spojrzeniem.

Duże irlandzkie charty były związane z polowaniem na wilki i inną grubą zwierzynę oraz z kulturą miejscowych możnych. Wraz ze zmianami sposobu polowania i zanikiem wilków ich liczebność malała. W XIX wieku odtwarzaniem rasy zajmował się między innymi kapitan George Augustus Graham. Współczesny wilczarz jest wynikiem tych prac hodowlanych; klub i pierwszy wzorzec powstały w 1885 roku.

W domu bywa spokojny, czuły i dyskretnie szuka obecności swoich ludzi. Nowe sytuacje często ocenia ze spokojem; młode psy chętnie nawiązują kontakt i zapraszają do zabawy. Zachował zainteresowanie ruchem i może gwałtownie ożywić się na widok uciekającego zwierzęcia. Jego wrażliwość oraz przywiązanie sprawiają, że relacja z opiekunem często opiera się na spokojnym kontakcie i wzajemnej uwadze.