Deutsche Bracke — porównanie wielkości

Gończy niemiecki, czyli deutsche bracke, ma lekką, wysokonożną sylwetkę, opadające uszy i krótką trójkolorową sierść. Ciemniejszy grzbiet łączy się z rudymi partiami ciała oraz białymi znaczeniami. Tułów jest smukły, ale mocny, a nogi pozwalają utrzymywać równy krok przez długi czas. Wygląd odpowiada sprawnemu psu gończemu, który potrafi pokonywać rozległy teren.

Rasa rozwinęła się z dawnych niemieckich gończych, przede wszystkim westfalskich. W selekcji łączono miejscowe typy znane jako Sauerländer Holzbracke i Steinbracke, stopniowo ograniczając różnice między nimi. Około 1900 roku ujednoliconą populację zaczęto określać nazwą Deutsche Bracke. Hodowla skupiała się na pracy węchowej i wytrwałym podążaniu za zwierzyną, dzięki czemu rasa zachowała silny związek z regionalną tradycją łowiecką.

Jest energiczny i bardzo zainteresowany zapachami. Po znalezieniu ciekawego śladu potrafi skupić się na nim na długo, podejmując własne decyzje o dalszym kierunku. Ta samodzielność łączy się z gotowością do współpracy z prowadzącym. W znanym otoczeniu bywa spokojniejszy i kontaktowy, natomiast nowe miejsce szybko uruchamia jego ciekawość oraz chęć dokładnego sprawdzenia zakamarków.