Szpic fiński
FCI 49
w kłębie
- Masa
- 7–14 kg
Szpic fiński to średniej wielkości pies o rudozłotej sierści, stojących uszach i puszystym ogonie zawiniętym nad grzbietem. Ma lekką, niemal kwadratową sylwetkę
Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach
FCI 49
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Szpic fiński to średniej wielkości pies o rudozłotej sierści, stojących uszach i puszystym ogonie zawiniętym nad grzbietem. Ma lekką, niemal kwadratową sylwetkę oraz wąski pysk przypominający nieco lisi. Jaśniejszy włos na spodzie ciała kontrastuje z intensywniejszą barwą grzbietu. Jego ruch jest szybki i swobodny, a ustawienie uszu zdradza stałą uwagę skierowaną na otoczenie.
Fińscy myśliwi wykorzystywali psy tego typu do wyszukiwania zwierzyny, zwłaszcza ptaków siedzących na drzewach. Szczekanie psa wskazywało ich położenie i pozwalało myśliwemu zbliżyć się do celu. Planową rejestrację rozpoczęto pod koniec XIX wieku, a pierwszy wzorzec ustanowiono w 1892 roku. Rasa stała się ważnym elementem fińskiej tradycji łowieckiej; w 1979 roku otrzymała tytuł narodowego psa Finlandii.
Szpic fiński jest żywy, śmiały i wytrwały w tym, co go zainteresuje. Głos stanowi ważny sposób wyrażania pobudzenia, zauważonych zmian i obecności czegoś niezwykłego. Wobec swoich ludzi bywa serdeczny, natomiast nieznajomych może początkowo obserwować z dystansu. Potrafi sam wybrać kierunek poszukiwań i długo skupiać się na tym, co usłyszy lub wyczuje w otoczeniu.