Tarchia
Tarchia kielanae
długość ciała
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
- Masa · szacunek
- Brak oszacowaniaSzacunki kopalne
Tarchia była opancerzonym roślinożercą z późnej kredy Mongolii. Jej ogon kończył się kostną buławą. Nazwa rodzaju Tarchia, nadana przez polską paleontolożkę Ter
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWymiary rekonstrukcji · szacunki kopalne
Tarchia kielanae
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Tarchia była opancerzonym roślinożercą z późnej kredy Mongolii. Jej ogon kończył się kostną buławą.
Nazwa rodzaju Tarchia, nadana przez polską paleontolożkę Teresę Maryańską, nawiązuje do puszki mózgowej. Kształt pyska jest wykorzystywany w dyskusji o wybieraniu nisko rosnącej roślinności; znalezisk różnych gatunków rodzaju nie należy utożsamiać z jednym okazem.
Karta muzealna NHM rodzaju Tarchia podaje orientacyjną długość 5,5 m. Punkt zastosowano do rekonstrukcji Tarchia kielanae; źródło rodzaju może obejmować więcej niż jeden gatunek. Nie jest to zmierzona średnia dorosłych samców, rekord ani pewny limit. Długość od pyska do końca ogona interpretujemy wzdłuż osi ciała; rogi, kończyny i końcowe pióra nie są częścią tej osi. Nazwa Tarchia kielanae jest historyczną nazwą gatunku typowego; jej diagnostyczność i podział materiału rodzaju są dyskutowane. Ilustracja odtwarza ogólną anatomię rodzaju, nie pewny kompletny okaz tego gatunku. Postawa i ujęcie przednie są przybliżone. Ilustracja nie jest fotografią ani pomiarem żywego osobnika.