Vasuki — porównanie wielkości

Vasuki indicus był olbrzymim wężem z rodziny Madtsoiidae, znanym z eoceńskich osadów Kutch w zachodnich Indiach. Opis gatunku opublikowano w 2024 roku na podsta

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWymiary rekonstrukcji · szacunki kopalne

Vasuki

Vasuki indicus

ok. 11,6 mRekonstrukcja · płeć nieokreślona
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok

Masa · szacunek
Nie przypisano masy przedstawionej rekonstrukcji
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość całkowitaPodziałka w m
051015
VasukiDługość całkowitaok. 11,6 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Vasuki — porównanie wielkości — opis i źródła

Vasuki indicus był olbrzymim wężem z rodziny Madtsoiidae, znanym z eoceńskich osadów Kutch w zachodnich Indiach. Opis gatunku opublikowano w 2024 roku na podstawie fragmentu kręgosłupa obejmującego 27 kręgów. Szerokie kręgi wskazują na masywny, cylindryczny tułów; nie zachował się jednak kompletny szkielet, który pozwalałby bezpośrednio zmierzyć całe zwierzę.

Żył około 47 milionów lat temu w ciepłym środowisku, którego osady powstawały na podmokłych terenach. Budowa sugeruje wolno poruszającego się dużego drapieżnika; udział środowisk wodnych w jego życiu pozostaje przedmiotem interpretacji. Na planszy przyjęto jeden konkretny wynik oszacowania długości. Różnych modeli nie połączono w pozorną średnią, a ubarwienie i szczegóły głowy są hipotetyczną rekonstrukcją.

Datta & Bajpai (2024) · Scientific Reports, Table 1 ↗Kręgi Vasuki · Datta i Bajpai, CC BY 4.0 ↗

11,6 m to wynik modelu a dla okazu IITR/VPL/SB 3102-8II w tabeli 1 pracy Datty i Bajpaia (2024). Inne modele dla tego okazu dają 12,1 i 15,2 m. Są to alternatywne oszacowania z kręgów, nie pomiar kompletnego węża ani zakres wielkości populacji. Nie rozstrzygają samodzielnie, czy Vasuki był większy od Titanoboa. Obie ilustracje pokazują ten sam boczny tułów z lekkimi wygięciami; w drugim ujęciu tylko końcowy odcinek szyi i głowa zwracają się do widza. Długość biegnie po osi od pyska do końca ogona. Skalę drugiego ujęcia przeniesiono przez odpowiadający odcinek tułowia. Grubość, głowa, barwy i wysokość postawy są przybliżeniami paleoartu, nie osobnymi pomiarami z kości.

Źródła wymiarów