Chart rosyjski borzoj — porównanie wielkości

Borzoj, czyli chart rosyjski, ma bardzo długą, wąską głowę, głęboką klatkę piersiową i smukły tułów. Jedwabista sierść może być falista lub tworzyć luźne loki, zwłaszcza na grzbiecie. Ogon jest długi, obficie owłosiony i zwykle noszony nisko. Wygięte lędźwie oraz mocne tylne nogi pomagają mu przechodzić od spokojnego kłusa do gwałtownego, szerokiego galopu.

Rasa rozwijała się w Rosji, gdzie duże hodowle utrzymywano przy majątkach ziemskich. Borzoje uczestniczyły w zorganizowanych polowaniach na zwierzynę dostrzeżoną wzrokiem, także na wilki. W tworzeniu współczesnej populacji brały udział różne regionalne typy chartów. W 1888 roku moskiewskie towarzystwo łowieckie przyjęło wzorzec, porządkując cechy psów, które wcześniej mogły znacznie różnić się między hodowlami.

Poza pogonią borzoj bywa cichy, spokojny i powściągliwy. Przywiązanie do bliskich często okazuje dyskretnie, pozostając obok zamiast stale domagać się zabawy. Uważnie śledzi jednak odległy ruch; bodziec, który człowiek ledwie zauważy, może natychmiast skupić jego uwagę. W biegu działa samodzielnie i szybko podejmuje decyzje.