Sroka zwyczajna — porównanie wielkości

Sroka zwyczajna ma czarno-białe upierzenie i długi, stopniowany ogon. Ciemne pióra skrzydeł oraz ogona w odpowiednim świetle połyskują zielenią i granatem. Żyje w krajobrazie z drzewami i otwartymi żerowiskami, chętnie korzystając z parków, ogrodów i obrzeży zabudowy.

Zjada bezkręgowce, nasiona, owoce, jaja i padlinę. Pokarm zbiera na ziemi oraz w roślinności, dostosowując sposób żerowania do dostępnych zasobów. Należy do krukowatych i sprawnie zapamiętuje istotne elementy otoczenia.

Para buduje duże gniazdo z gałęzi, często przykryte kolczastym zadaszeniem z bocznym wejściem. W sezonie lęgowym broni jego okolicy. Po rozrodzie sroki częściej spotyka się w grupach, które razem żerują lub gromadzą się na wspólnych noclegowiskach.