Owczarek bergamasco — porównanie wielkości

Owczarek bergamasco ma mocny, zwarty tułów i niezwykłą sierść tworzącą szerokie, płaskie pasma. Okrywa rozwija się stopniowo w miarę dojrzewania psa i różni się od bardziej okrągłych sznurów puli czy komondora. Na głowie sierść tworzy długie brwi, wąsy i brodę. Silne nogi umożliwiają wytrwały, swobodny ruch.

Pochodzi z włoskich Alp i ich podnóża, szczególnie dolin wokół Bergamo. Pomagał prowadzić owce podczas sezonowych wędrówek pomiędzy górskimi pastwiskami a niziną Padu. Przez pokolenia dobierano psy odporne, uważne i zdolne do samodzielnego działania przy stadzie. Pierwsze bergamasco wpisano do włoskiej księgi hodowlanej w 1891 roku, gdy zaczęto formalnie porządkować miejscową populację.

Jest zwykle cierpliwy, spostrzegawczy i mocno związany z człowiekiem. Potrafi długo obserwować sytuację, a następnie spokojnie podjąć działanie. Uczy się chętnie, zachowując własną ocenę tego, co dzieje się wokół. Przy nieznajomych może początkowo pozostawać powściągliwy. W domu często ceni bliskość i uczestnictwo w codziennych zajęciach, a podczas wspólnych aktywności ujawnia wytrwałość, koncentrację oraz dobre zapamiętywanie sygnałów opiekuna.