Bedlington terrier — porównanie wielkości

Bedlington terrier przypomina jagnię dzięki jasnej, puszystej sierści i charakterystycznemu kształtowi głowy. Wąski pysk, wygięty grzbiet i wyraźnie podciągnięty brzuch zdradzają jednak lekką, bardzo zwinną budowę. Nisko osadzone uszy opadają przy policzkach i kończą się kępkami włosa. Sierść łączy włosy miękkie z twardszymi, dlatego jej wygląd różni się od gładkiej okrywy większości małych psów.

Rasa pochodzi z północnej Anglii, z okolic związanych niegdyś z górnictwem. Wcześniej używano nazwy Rothbury terrier, a późniejsza upamiętnia miejscowość Bedlington. Psy pomagały zdobywać króliki, tępiły gryzonie i towarzyszyły ludziom podczas polowań. Ich hodowlę zaczęto organizować w XIX wieku; stowarzyszenie poświęcone rasie powstało w 1877 roku.

Wobec bliskich bedlington bywa bardzo czuły i pogodny. Lubi zabawę, sprawnie się porusza i szybko reaguje na interesujące dźwięki lub ruch. Potrafi wytrwale podążać za własnym pomysłem, zwłaszcza gdy zainteresuje go drobna zwierzyna. Zwykle nie szuka konfliktu bez powodu, ale umie zdecydowanie odpowiedzieć na zaczepkę.