Astralium rhodostomum ma niską, mocną muszlę z wyraźną rzeźbą skrętów i różowawym brzegiem otworu. Osad oraz glony mogą częściowo zasłaniać jej powierzchnię. Śl
między końcami najdłuższej osi muszli, bez nogi, syfonu i płaszczaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Astralium rhodostomum
między końcami najdłuższej osi muszli, bez nogi, syfonu i płaszczaUjęcie: bok · przykład, proporcje przybliżone
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Astralium rhodostomum ma niską, mocną muszlę z wyraźną rzeźbą skrętów i różowawym brzegiem otworu. Osad oraz glony mogą częściowo zasłaniać jej powierzchnię.
Ślimak porusza się na mięśniowej nodze. Żeruje na twardych powierzchniach, zjadając glony i biofilm.
Długość muszli (SHL): między końcami najdłuższej osi muszli, bez nogi, syfonu i płaszcza. Przykład ilustracyjny 3 cm, nie średnia populacji. Ujęcia i proporcje są przybliżone.