Appenzeller Sennenhund — porównanie wielkości

Appenzeller to średniej wielkości, silny pies o krótkiej sierści i trójkolorowym umaszczeniu. Czerni lub brązowi towarzyszą rudobrązowe oraz białe znaczenia. Najłatwiej odróżnić go od pozostałych szwajcarskich psów pasterskich po ogonie ciasno zawijanym nad grzbietem. Ma zwartą budowę, lecz porusza się lekko i zwinnie, szybko zmieniając kierunek podczas biegu.

Wywodzi się ze szwajcarskich gospodarstw, gdzie prowadził bydło i pilnował obejścia. W XIX wieku opisywano już miejscowe krótkowłose psy o donośnym szczeku. Rozwojem uporządkowanej hodowli zajęli się później miłośnicy rasy, w tym profesor Albert Heim. W 1906 roku powstał klub appenzellera, a w 1914 roku Heim opracował pierwszy obowiązujący wzorzec. Zachowano przy tym wyraźną odrębność od berneńczyka i innych szwajcarskich psów gospodarskich.

Appenzeller jest energiczny, szybko się uczy i lubi uczestniczyć w zajęciach człowieka. Uważnie pilnuje otoczenia, a przy nieznanym zdarzeniu często reaguje szczekaniem. Zaufanie do obcych buduje stopniowo, podczas gdy wobec bliskich bywa swobodny i bezpośredni. Potrzeba działania może ujawniać się w próbach kontrolowania ruchu ludzi lub zwierząt, dlatego jego temperament widać także poza zadaniami pasterskimi.